عفونت ادراری در کودکان: علل، علائم و راه های درمان آن

عفونت ادراری یکی از بیماری های است که ممکن است فرزندان کودک و نوجوان ما بدان مبتلا شوند، به همین خاطر، همه والدین باید با نشانه ها و علل عفونت ادراری آشنا شوند تا ضمن انجام اقدامات پیشگیرانه، در صورت لزوم بدانند چه زمانی نیاز هست تا به پزشک مراجعه کنند. از این رو، در این ادامه به بررسی علل، عوامل و راه های درمان عفونت ادراری در کودکان می پردازیم.

به طور معمول هر انسانی در دستگاه ادراری خود، باکتری هایی دارد و با ادرار کردن آن ها را از بدن خود خارج می کند. گاهی اوقات غلظت باکتری ها افزایش می یابد و از میزنای و مجرای ادرار به سمت مثانه حرکت می کنند و موجب عفونت دستگاه ادراری می شوند.

اندام های دخیل در ساخت، ذخیره سازی و از بین بردن ادرار، در مجموع دستگاه ادراری نامیده می شوند. کلیه ها، ادرار را تولید کرده و از طریق میزنای به مثانه می رسانند. از یک سالگی، مثانه کودکتان می تواند حدود 37 میلی لیتر ادرار را در خود نگه دارد. همان طور که کودکتان بزرگ می شود، ظرفیت ذخیره ادرار نیز افزایش می یابد. مثانه یک فرد بزرگسال می تواند 1.5 الی 2 لیتر ادرار را ذخیره کند. مثانه تا زمانی ادرار را نگه می دارد که کودکتان آماده تخلیه باشد.

معمولاً ادرار شامل هیچ باکتری نیست و جریان یک طرفه مانع از عفونت می شود. با این حال، گاهی اوقات، باکتری ها راهی برای ورود به ادرار پیدا می کنند و مثانه را از طریق میزنای آلوده می کنند و اغلب منجر به عفونت دستگاه ادراری می شوند. در ادامه به علل، علائم و راه های درمان عفونت ادراری در کودکان اشاره می کنیم.

انواع عفونت دستگاه ادراری در کودکان

همان طور که پیش از این گفته شد، در ادرار هیچ گونه باکتری وجود ندارد. با این حال، پوست، به خصوص پوست اطراف ناحیه مقعد، باکتری دارد که گاهی اوقات می تواند منجر به ورود باکتری ها به مجرای خروجی مثانه (مجرای حمل ادرار از مثانه به خارج از بدن) شود. اگر باکتری ها از بدن خارج نشوند، باعث عفونت می شوند. کودکان (و بزرگسالان) می توانند 3 نوع عفونت دستگاه ادراری را تجربه کنند.

  • در صورتی که مثانه کودکتان آلوده باشد، ملتهب می شود و در نتیجه باعث درد و تورم مثانه می شود.
  • اگر کلیه های کودکتان آلوده شود، پیلونفریت رخ می دهد.
  • اگر مجرای خروجی مثانه آلوده باشد، اورتریت رخ می دهد.

عفوت کلیه، کاملاً جدی است، چرا که می تواند به کلیه، به خصوص در کودکان خردسال، آسیب بزند.

علل عفونت دستگاه ادراری در کودکان

کودکانی که عفونت دستگاه ادراری دارند، اغلب مثانه و کلیه های سالم و طبیعی دارند. برخی علل عفونت دستگاه ادراری شامل موارد زیر است.

1. رفلاکس مثانه به میزنای

جریان طبیعی ادرار از کلیه ها به میزنای و در نهایت به مثانه است. این جریان یک طرفه است. اما در برخی کودکان جریان ادرار به عقب بر می گردد. مثانه که ادرار را ذخیره می کند، ممکن است حاوی باکتری باشد و هنگامی که ادرار به عقب بر می گردد، باکتری های بیماری زا از مثانه به کلیه می روند و منجر به پیلونفریت یا عفونت کلیه می شوند.

2. انسداد ادراری

با توجه به اختلالات مجاری ادرار، جریان ادرار می تواند در دستگاه ادراری مسدود شود و هنگامی که ادرار تجمع می یابد، منجر به عفونت و تکثیر باکتری ها شود. عفونت می تواند در میزنای یا کلیه ها رخ دهد.

3. اختلال دفع ادرار

بسیاری از کودکان، ادرار خود را نگه می دارند و رفتن به توالت را به تاخیر می اندازند. آن ها دریچه مثانه شان را منقبض کرده و به ادامه بازی خود می پردازند. هنگامی که دیگر نمی توانند ادرارشان را نگه دارند، به سرعت به توالت می روند، اما نمی توانند عضلاتشان را به اندازه کافی شُل کنند و مثانه شان را به طور کامل تخلیه کنند. در نتیجه ادرار در مثانه می ماند و ممکن است باعث رشد باکتری (عمدتاً باکتری ای کُلای) شود.

4. زور زدن به هنگام ادرار کردن

برخی کودکان، هنگام ادرار کردن، زور می زنند. این زور زدن های مداوم، به مثانه فشار می آورد و باعث می شود، ادرار به میزنای رفلاکس کند و منجر به نشت ادرار و در نهایت ورود باکتری ای کُلای به داخل دستگاه ادراری شود.

5. یبوست

کودکانی که از یبوست رنج می برند، ممکن است مستعد ابتلا به عفونت دستگاه ادراری باشند. زمانی که یک کودک یبوست دارد، مدفوعش خشک و سفت می شود. این مدفوع، در روده به دستگاه ادراری فشار می آورد و جریان ادرار را مسدود می کند. در نتیجه، باکتری ها رشد می کنند و تکثیر می شوند و عفونت ایجاد می شود.

6. سایر علل

عفونت های دستگاه ادراری در دختران بیش از پسران شایع است و کودکان معمولاً زمانی به این بیماری دچار می شوند که در حال از پوشک گرفتن و آموزش توالت هستند. پسرانی که ختنه نشده اند، بیشتر از پسرانی که ختنه شده اند، در معرض عفونت دستگاه ادراری هستند.

  • کف و حباب و لباس های تنگ و چسبان می تواند دختران را بیشتر در معرض عفونت های دستگاه ادراری قرار دهد.
  • اگر کودک شما اختلال عصبی یا مغزی، مانند: آسیب نخاعی دارد، تخلیه ادرار برای او دشوارتر می شود.
  • هنگامی که کودکتان را از پوشک می گیرید و به او آموزش توالت می دهید، نظارت کنید که چگونه خود را تمیز می کند. کودکانی که خود را از عقب به جلو تمیز می کنند، به احتمال زیادتر، باکتری ها را از مقعد به آلت تناسلی و سپس به مجرای ادرار، مثانه و کلیه ها انتقال می دهند. از این رو، روش نادرست در تمیز کردن خود پس از توالت، می تواند خطر ابتلا به عفونت دستگاه ادراری را افزایش دهد.

علائم عفونت دستگاه ادراری در کودکان

علائم عفونت دستگاه ادراری در کودکان متفاوت است و به محل عفونت و سن کودک بستگی دارد. برخی از این علائم در ادامه آمده است.

1. نوزادان 0 تا 2 ماهه

  • اختلال رشد
  • کج خلقی
  • استفراغ
  • عدم تغذیه درست
  • تب
  • زردی

2. کودکان 2 ماهه تا 2 ساله

  • درد در شکم
  • تب
  • استفراغ
  • تغذیه ضعیف
  • بوی قوی ادرار
  • کج خلقی

3. کودکان 2 تا 6 ساله

  • تب
  • درد در شکم
  • استفراغ
  • شب ادراری (ادرار غیر عادی، به خصوص در شب)
  • بوی قوی ادرار
  • تکرر ادرار

4. کودکان بالای 6 سال و نوجوانان

  • درد در کمر و پشت
  • درد در ناحیه پهلو
  • تب
  • استفراغ
  • دردر در شکم
  • تکرر ادرار
  • ناتوانی در دفع ادرار
  • بی اختیاری ادرار
  • بوی قوی ادرار

راه های درمان عفونت دستگاه ادراری

تشخیص و درمان زود هنگام عفونت دستگاه ادراری می تواند از آسیب به کلیه ها جلوگیری کند. پزشکان معمولاً بر اساس علائم عفونت ادراری و نتیجه آزمایش ادرار، درمان را شروع می کنند.

1. آنتی بیوتیک

از آن جا که عفونت های دستگاه ادراری ناشی از باکتری است، آنتی بیوتیک ها اولین مرحله درمانی برای از بین بردن عفونت به طور سریع و کامل هستند. اگر کودکتان به اندازه کافی بزرگ باشد که بتواند داروی خوراکی بخورد، پزشک به او آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می کند. اما اگر کودکتان بسیار کوچک و یا بسیار بیمار است، یک آمپول به او تزریق می شود. کودکتان باید دوره درمان را به طور کامل طی کند، حتی اگر علائم عفونت ادراری ناپدید شده باشند. در غیر این صورت، خطر بازگشت عفونت وجود دارد.

2. مُسکن

اگر کودک شما به دلیل عفونت درد داشته باشد، پزشک داروهای مُسکن، مانند: استامینوفن تجویز می کند. به کودکتان آسپرین ندهید، چرا که می تواند منجر به سندرم رِی (آسیب به کبد و مغز) شود.

3. کسیه آب گرم

برای تسکین درد کمر یا شکم، پزشک ممکن است قرار دادن کیسه آب گرم را روی منطقه مورد نظر توصیه کند.

منبع: برگرفته از وب سایت mom junction

اینفوگراف: علائم طبیعی و نگران کننده در رنگ مدفوع نوزادان

علائم طبیعی و نگران کننده در ادرار و مدفوع نوزادان

نشانه ها و درمان اسهال در کودکان

 

 

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.