مننژیت در کودکان: علل، علائم و راه های درمان آن

یکی از بیماری هایی که مغز را درگیر می کند، مننژیت است. این بیماری منشا ویروسی یا باکتریایی و یا قارچی دارد. این بیماری بسیار جدی است و می تواند عوارض جبران ناپذیری داشته باشد. مقاله ای که در ادامه می آید، به معرفی انواع، علل، علائم و راه های درمان و پیشگیری از مننژیت در کودکان می پردازد.

مننژیت بیماری است که مننژها یا غشاهای اطراف مغز و نخاع ملتهب می شوند. مننژیت معمولاً توسط ویروس مننژیت آسِپتیک یا باکتری هایی که از طریق جریان خون عفونت را از یک بخش دیگر بدن به مغز یا نخاع می رسانند، ایجاد می شود. عفونت قارچی نیز می تواند منجر به مننژیت شود، اما خیلی کم شایع است. در ادامه به معرفی انواع، علل، علائم، راه های درمان و پیشگیری از مننژیت در کودکان می پردازیم.

انواع مننژیت در کودکان

مننژیتی که نوزادان بالای 2 الی 3 ماه را تحت تاثیر قرار می دهد، مننژیت نوازادان نام دارد و فرقی ندارد که منشا آن ویروسی یا باکتریایی باشد، چرا که در هر دو صورت می تواند بسیار جدی باشد و هر گونه تاخیری در درمان آن می تواند نوزادتان را در معرض خطر ناشنوایی، ناتوانی ذهنی و مرگ قرار دهد.

در نوزادان بزرگ تر و کودکان، مننژیت ویروسی شایع تر از مننژیت باکتریایی است و معمولاً خفیف تر است و در عرض 10 روز از بین می رود. بسیاری از ویروس هایی که در کودکان منجر به مننژیت می شوند، از گروه انتروویروس ها هستند. مانند: کوکساکی و ویروس تبخال. سایر عفونت های ویروسی، مانند: اوریون، آنفلوانزا و ویروس های هرپس سیمپلکس نیز می توانند منجر به مننژیت شوند.

مننژیت باکتریایی به سرعت ایجاد می شود و بسیار جدی است. اکثر کودکان مبتلا به مننژیت باکتریایی بدون عوارض طولانی مدت بهبود می یابند، اما مننژیت باکتریایی می تواند منجر به ناشنوایی، نابینایی، تاخیر در رشد، لالی، مشکلات ماهیچه ای، نارسایی کلیه و غده آدرنال، تشنج و حتی مرگ شود.

علل مننژیت در کودکان

هیچ توضیحی برای این که چرا یک کودک به مننژیت مبتلا می شود، وجود ندارد. ارگانیسم هایی که باعث مننژیت باکتریایی می شوند، در دهان و گلوی بسیاری از کودکان و بزرگسالان سالم زندگی می کنند. کودکانی با سیستم ایمنی غیر طبیعی، بیماری سلول های داسی شکل یا آسیب های جدی سر، بیشتر در معرض ابتلا به مننژیت هستند، اما هیچ کس نمی تواند این بیماری را متوقف کند.

برخی نوزادان در طول تولد به مننژیت بدخیم مبتلا می شوند، اگر مادرشان به باکتری استرپتوکوک گروه ب آلوده باشد. به همین دلیل است که زنان باردار باید مورد آزمایش قرار بگیرند. اگر پاسخ آزمایش استرپوکوک گروه ب مادر مثبت باشد، پیش از زایمان به او آنتی بیوتیک داده می شود.

خبر خوب این است که مننژیت به اندازه آنفلوانزا مُسری نیست. اگر کودک شما مبتلا به مننژیت باشد، فقط کسانی که در تماس بسیار نزدیک با او هستند، باید به طور خاص احتیاط کنند. برای مثال باید از بوسیدن وی و به اشتراک گذاشتن ظروف غذای خود با او خودداری کنند. مطمئن شوید که تمام اعضای خانواده به طور مرتب دست هایشان را بشویند.

اگر کودکتان مبتلا به مننژیت باکتریایی است، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که همه اعضای خانواده برای پیشگیری از آنتی بیوتیک استفاده کنند.

علائم مننژیت در کودکان

نشانه های مننژیت همیشه برای همه یکسان نیست. تب بالا، سفت شدن گردن و سر درد شدید برخی از علائم مننژیت هستند. در ادامه به معرفی سایر علائم مننژیت می پردازیم.

  • حساسیت به نور
  • استفراغ یا حالت تهوع
  • گیجی
  • خواب آلودگی
  • بی علاقگی به خوردن و آشامیدن
  • بثورات پوستی

اگر نوزادتان مننژیت داشته باشد، شما ممکن است متوجه برخی از این علائم شوید. تشخیص سر درد و گیجی ممکن است در نوزادتان دشوار باشد. نوزادتان همچنین ممکن است به طور مداوم گریه کند و نقطه نرمی در سرش داشته باشد. اگرچه ممکن است تشخیص سفت شدن گردن نوزادتان نیز دشوار باشد، ممکن است هنگامی که او را بلند می کنید، ناراحت تر شود. شما ممکن است سفتی را در بدن نوزادتان نیز تشخیص دهید.

اگر شما علائمی از مننژیت را در کودکتان تشخیص دادید، فوراً به پزشک مراجعه کنید، چرا که درمان زود هنگام بسیار مهم و ضروری است.

راه های درمان مننژیت در کودکان

همان طور که پیش از این گفته شد، مننژیت می تواند منشا ویروسی و باکتریایی داشته باشد، لذا پس از تشخیص منشا مننژیت، درمان های مقتضی صورت می گیرد.

1. راه های درمان مننژیت ویروسی

 اگر مننژیت ویروسی باشد، سیستم ایمنی کودکتان احتمالاً به اندازه کافی قوی است که از وی مراقبت کند. اغلب درمانی مورد نیاز نیست. اگر چه گاهی اوقات پزشک دارو تجویز می کند، به خصوص برای نوزادان تازه متولد شده. شما می توانید کودکتان را همانند زمانی که به آنفلوانزا مبتلا می شود، با استراحت، مایعات فراوان، داروهای تسکین دهنده درد و تب آرام کنید.

در برخی موارد، کودکتان نیاز دارد چند روز در بیمارستان بستری شود تا علائم او به دقت بررسی شود، به خصوص اگر کودکتان خیلی کوچک باشد.

2. راه های درمان مننژیت باکتریایی

در صورت ابتلای فرزندتان به مننژیت باکتریایی، پزشکان برای حذف باکتری ها، آنتی بیوتیک های قوی را وارد جریان خون می کنند. نوزادان اغلب باید دو هفته در بیمارستان بستری باشند.

اگر بیماری در روز اول یا دوم بروز علائم تشخیص داده شود، حدود 85% احتمال درمان وجود دارد. به همین دلیل است که در صورت مشکوک بودن به مننژیت، مراجعه فوری به پزشک بسیار اهمیت دارد.

پیشگیری از مننژیت در کودکان

مهم ترین کاری که می توانید انجام دهید این است که کودکتان را واکسینه کنید. واکسن های فلج اطفال، سرخک، اوریون، آبله مرغان و آنفلوانزا به محافظت از کودکتان در برابر مننژیت ویروسی کمک می کنند.

علاوه بر این، مطمئن شوید که فرزندتان واکسن آنفلوانزای هموفیلوی نوع ب را که معمولاً در 2، 4 و 6 ماهگی و بین 12 تا 18 ماهگی تزریق می شود، دریافت کرده است. این واکسن بروز مننژیت در دوران کودکی را به شدت کاهش می دهد.

واکسن دیگری که واکسن مننژاکوک نامیده می شود، به منظور جلوگیری از یکی از شایع ترین و مرگبارترین انواع مننژیت که توسط باکتری پنوموکوک ایجاد می شود، ساخته شده است.

بهداشت خوب نیز می تواند به پیشگیری از شیوع برخی از انواع مننژیت کمک کند.

منبع: برگرفته از وب سایت baby cente

واکسن فلج اطفال در کودکان و عوارض جانبی احتمالی آن

واکسن سرخک، سرخجه و اوریون در کودکان و عوارض جانبی احتمالی آن

آبله مرغان در کودکان: علل، علائم و راه های درمان آن

واکسن آنفلوانزا در کودکان و عوارض جانبی احتمالی آن

عفونت ویروسی در کودکان: علل، علائم و راه های درمان آن

 

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.